مرحوم منوچهر احترامی را بیشتر بهخاطر فعالیتهایش در حوزه ادبیات کودک و مخصوصا مجموعه داستانهای «حسنی» میشناسند. احترامی اما بیشتر و پیشتر از آنکه نویسنده کودکان باشد، طنزپرداز بود و طی نیم قرن اخیر سابقه همکاری با اغلب مطبوعات طنز و تعدادی از مطبوعات غیر طنز ایران را در کارنامه خود داشت.
احترامی هم به واسطه حضور مستقیم و همکاری با تعداد زیادی از مطبوعات طنز و هم به سبب تحقیقات و پژوهشهایی که در مورد مطبوعات طنز ایران از دوران مشروطه به بعد انجام داده بود از جمله منابع ارزشمند در مورد گذشته طنز مطبوعاتی در ایران و بهعبارتی تاریخ زنده این حوزه مطبوعاتی بود.
زمانی که قرار شد در مجله هفتسنگ در قالب پروندهای، موضوع طنز مطبوعاتی را بهطور جامع بررسی کنیم طبیعتاً گزینه اول هم برای گفتوگو و هم گرفتن ِ راهنمایی و مشورت، مرحوم منوچهر احترامی بود و استاد نیز طبق معمول با آغوش باز پذیرای جمع ِ ما شد.
قرار بود در مجموعه گفتوگوهایی خاطرات و نظرات احترامی در مورد طنز مطبوعاتی در ایران پرسیده و مکتوب شود. اما تنها یک دیدار چند ساعته میسر شد و روزگار فرصتی برای دیدارهای بعدی نداد.
در ادامه بخش کوتاهی از این گفتگوی مفصل را میبینید. متن این گفتوگو بهزودی در هفتسنگ منتشر خواهد شد.